uit: NRC Handelsblad, 24 november - 2005
door: Jochem Valkenburg

Edward Top met compositie Marble Sparks winnaar van de Henriëtte Bosmans Prijs 2004

uit: NRC Handelsblad, december 13 - 2004
door: Jochem Valkenburg

Zondag klonken drie composities die waren genomineerd voor de Henriëtte
Bosmans-prijs. Het winnende werk, Marble Sparks van Edward Top, begint
terwijl de orkest musici nog zitten te stemmen. De dirigent komt op, geeft
de maat aan en schept zo orde in de chaos. De compositie laveert vakkundig
tussen improvisatorisch kleur-spektakel en meer gecoördineerde verstilling.

uit: Trouw december 13 - 2004
door: Kees Arntzen

Duidelijk werd dat jongere componisten vooral weer kiezen voor lijnen en
kleuren. Om die reden en vanwege de goede opbouw won Edward Top de
Henriëtte Bosmans-prijs.

Most Beautiful Bird of Paradise

uit: de Telegraaf 14 november 2003
door: Bêla Luttmer

In het Amsterdamse Paradiso klonk de première van Edward Tops opdrachtwerk Most Beautiful Bird of Paradise, een compositie waarbij de vogel alleen in de naam van het stuk opdook. Maar de melodielijnen reikten omhoog naar de hemel met een harmonische samenzang van accordeon en violen waarbij ook de fluit en de trompet aansloten. Doffe dreunen op de grote trom wisten te voorkomen dat het stuk al te lieflijk uitviel en aan het slot van de compositie omtplofte de ‘Most Beautiful Bird’ in schrille, hoge tonen.
De Nederlandse componist Top (1972) is een veelzijdig man. Hij schuwt het ruime, romantische gebaar niet en heeft ook ver over de grens de aandacht op zich weten te vestigen. Twee maanden geleden won hij in het Amerikaanse Illinois een prijs met zijn Eerste strijkkwartet (zie NIEUWS pagina). Zijn gevoel voor klankverhoudingen en verrassende verwantschappen tussen instrumenten viel ook in Paradiso in goede aarde.

The Overwhelming Blankness of the Ultimate Meaninglessness of Tragedy

Gaudeamus Muziekweek begonnen met veel tumult

uit: NRC Handelsblad- 3 september 1996
Door: Ernst Vermeulen

De sopraan Ingrid Kapelle rende maandagavond schreeuwend door de AGA-zaal, waarna acteur Fred van der Hilst de verschrikkingen van de electrische stoel beschreef. Zo fungeerde horrorcomponist Edward Top als een soort van slang, die de luisteraars als angstige haasjes biologeerde.
(…) Naar de bedoelingen van de 24-jarige Edward Top, zeker de meest ambitieuze gehoord (en gezien!) met zijn compositie The Overwhelming Blankness of the Ultimate Meaninglessness of Tragedy voor sopraan, acteur en twee ensembles hoefde men in ieder geval niet te gissen. Teksten van Borges en Paz die een visioen van sterven bieden gelardeerd met een sprankje hoop worden ondersteund door het eerste ensemble dat is samengesteld uit zachte blazers en strijkers, fraai en vindingrijk geïnstrumenteerd, totdat de stemming geheel omslaat, zoals boven omschreven.

Expressieve jonge garde bereikt het eerste doel in Gaudeamusweek uit: Trouw- 5 September 1996 Door: Kees Arntzen The Overwhelming Blankness of the Ultimate Meaninglessness of Tragedy van Edward Top, geïnspireerd op een zeefdruk van Andy Warhol, gold als de grootste verrassing van de avond. In een minimale theatrale omlijsting, gebruikt Top een zangeres en een acteur die teksten voordragen over een executie en een visioen van het hiernamaals. Het stuk ontwikkelde zich vanuit een langzaam en lyrisch begin in een kleine twintig minuten tot een dramatische en expressieve samenballing van de tegenstelling tussen beide ervaringen. Het is opvallend hoe een aantal van deze componisten zoals Edward Top zich weer 'expressief' wil uiten. Ze doen dat zowel verbaal als in hun muzikale benadering.   Pianotrio ...en weende hij bitter Uit: de Volkskrant- 19 maart 2002 Door: Frits van der Waa (…) Dan is het pianotrio ...en weende hij bitter van Edward Top (1972) een stuk spannender. Na een ruig neo-expressionistisch begin rekt Top de muzikale spanningsbogen steeds verder uit. Dat vergt misschien wat veel van de luisteraar, maar Top heeft in elk geval het lef om zijn nek een flink eind uit te steken.

Silk Execution

Muziek Biënnale Rotterdam begonnen
uit: NRC Handelsblad- 18 oktober 1999
door: Ernst Vermeulen

Het boeiendst vond ik Silk Execution van Edward Top, een leerling van Peter-Jan Wagemans, die in de stijl van Rihm vijf trombones clusterkoralen laat spelen, geplaatst tegenover en vermengd met het slagwerk als in de Chinese opera, ingekleurd door harp, piano en harmonium. Langzame clusters zijn diatonisch uitgewerkt, snelle staccatoclusters chromatisch. Vooral het harmonium mengt goed met de lage blazers, het slagwerk is wat overdone, maar naar het slot toe ontstaat wel degelijk een dwingende lijn in dit ritueel.

Waarom Elders?

Genieten van de magie van de eerste uitvoering- Genomineerd voor de Componistenprijs van de Nederlandse Muziekdagen
Uit: Utrechts Nieuwsblad- 9 december 2002
Door: Winand van de Kamp

Edward Top is zelf uitvoerend musicus. Makkelijk heeft Top het het orkest desondanks echter niet gemaakt: "Mijn muziek is behoorlijk complex. Maar dat doe ik met opzet: ik wil dat de musici op het puntje van hun stoel zitten. Alleen dan krijg je de energie die ik zo belangrijk vind".

The Stillpoint

Schakel om naar een nieuw muzikaal universum- De compositie studie in Nederland
Uit: Key Notes- voorjaar 1995
Door: Emile Wennekes

Tussen werken van Stockhausen, Scelci en de Rus, Nikolay Ubokhov ingeklemd, worden stukken van een aantal studenten van het Rotterdams Conservatorium (leerlingen van Klaas de Vries en Peter-Jan Wagemans) gepresenteerd aan een selectief publiek in De Unie in Rotterdam en in de IJsbreker in Amsterdam.
(…) De kwaliteit van het werk is enorm gevarieerd. Edward Top's compositie blijkt het meest opvallend te zijn. Zijn The Stillpoint, transporteert de luisteraar door delicate atmosferen voor ruim vijftien minuten. Zonder zijn greep te verliezen op de grote lijn, zet hij op een droge manier à la Zappa massa-media banaliteiten tegenover mystieke weefsels. Het is gezet voor de niet zo traditionele, maar ook niet shokkerend nieuwe combinatie van viool en vibrafoon. (...)

Wie Hoger Klimt

Wereldpremière op bijzonder concert van Dordtse musici
Uit: de Dordtenaar- 28 november 2002
Door: Mark Benjamin

De van oorsprong Dordtse componist Edward Top heeft een compositie geschreven voor pianokwintet, trompet en kunstfluiter. De partij van de fluiter staat normaal in de partituur opgenomen. "Een bijzonder stuk", vindt kunstfluiter Ton Vreeken, "niet alleen door de bezetting." (…) In de toelichting op ‘Wie hoger klimt’, schrijft Top dat wie hoger klimt, meer uitzicht heeft. Maar geen uitzicht zonder klim.

Symfonie Gouden Draak

Uit: De Volkskrant- 4 juni 2002
Door: Frits van der Waa.

'De Symfonie Gouden Draak van Edward Top is een stuk dat met veel durf, fantasie en kennis van orkestzaken gemaakt is'.

'Juist de eerste keer wil je alles groots en heftig aanpakken'
uit: De Uitkrant Amsterdam- Mei 2002
Door Jacqueline Oskamp

Het Project Jonge Componisten door Holland Symfonia is altijd een goede graadmeter voor wat er leeft onder de jongste generatie notenschrijvers.
(…) Edward Top is een van de jonge componisten die uit de vijftien inzendingen is komen boven drijven. Zijn Symfonie Gouden Draak is eigenlijk geschreven voor een uitgebreid symfonieorkest- met Wagnertuba's en contrabastrombone. Daarom heeft hij de bezetting nu moeten aanpassen. Maar hij is maar wat blij dat zijn stuk überhaupt gespeeld wordt. Twee keer eerder stond het aangekondigd, maar twee keer werd de première afgelast ( "Onder meer omdat het Noordhollands Philharmonisch werd opgedoekt.").
(…) "Natuurlijk blijft het een gok of je uitgevoerd zal worden, maar daar mag je het niet vanaf laten hangen. Ik wilde nu eenmaal ontzettend graag een groot orkestwerk schrijven. Nu loop ik overigens weer met die kriebels rond (wat uiteindelijk geresulteerd heeft in het werk Waarom Elders? Voor kamerorkest (E.T.)). Van jongs af aan heb ik een liefde gehad voor orkesten, misschien omdat ik er als violist veel in gespeeld heb. De beste leerplek is om tijdens repetities midden in een orkest te zitten."
Volgens Top is het logisch dat je in je eerste orkestwerk alles uit de kast wilt trekken: "Juist de eerste keer wil je alles groots en heftig aanpakken. Je hebt een soort utopia voor ogen. Bij mij speelt ook mee dat ik erg bezig ben met de muziekgeschiedenis van rond 1900. Mijn werk (dit werk) staat in de traditie van Schönberg, Schreker, Strauss en Wagner."
Op de vraag of het niet ouderwets is om terug te grijpen op een idioom van ruim honderd jaar geleden, reageert Top heel beslist: "Wij leven in een tijd waarin je als componist uit de gehele muziekgeschiedenis kunt putten. Als je wilt kun je puur tonale elementen gebruiken of gebaren uit de barok. Dat betekent niet dat je in een muzikale supermarkt staat en je mandje vol gooit, maar dat muziek universeel is. De menselijke emoties in culturen over de hele wereld blijken al 300 duizend jaar hetzelfde. Die oeremoties wil ik met mijn muziek overbrengen."