Most Beautiful Bird of Paradise

Most Beautiful Bird of Paradise
De opdracht van het Schönberg Ensemble was een openingsstuk (quasi ouverture) te schrijven dat zeer lyrisch van karakter is.
De titel is metaforisch bedoeld en dient derhalve niet letterlijk geïnterpreteerd te worden; het heeft niets met vogels te maken. Het gaat eerder om een nostalgisch gevoel over een herinnering of een na aan het hartliggend persoon in een verdwenen of nooit bestaan (paradijselijk) oord.
Door de instrumentatie die onder andere bestaat uit een accordeon en een contrabasklarinet, heeft het werk een buitengewoon uitgebreide klankkleuring gekregen.
Het is gemaakt d.m.v. een strict nageleefde verhouding; 2:3:6:3:2:6:2 die behalve op de totale vormstructuur, op maatverhoudingen, op contrapuntische verhoudingen en op de ritmiek, ook is toegepast op de toonhoogte waarbij ‘2’ bv.een grote secunde is en ‘3’ een kleine terts is. Gevolg hiervan is dat een vrij diatonisch resultaat is bereikt met een werkwijze die doet denken aan het serialisme van na-oorlogse componisten, maar ook aan dat van de naamgever van het ensemble waarvoor dit werk gecomponeerd is. In plaats van de negatieve houding van het serialisme om consonantie te vermijden, wordt hier vaak juist die consonantie opgezocht; het werk bedient zich veel van reine kwarten.
Enerzijds zijn die kwarten toegepast zoals in de eerste Kammersymfonie van Schönberg (d.w.z. in (horizontale) melodische zin of als opeenstapeling totdat een wijdliggend accoord is bereikt), anderszijds zijn ze als onderdeel van successief opeenvolgende harmoniën gebruikt, waarmee het werk soms een massief primitief, welhaast middeleeuws karakter verkrijgt.

Het werk is geschreven in opdracht van het Schonberg Ensemble met financiële ondersteuning van het Fonds voor de Scheppende Toonkunst.