Schietgebedjes

Het werk Schietgebedjes bestaat uit zowel snelle virtuoze muziek met passages die elkaar snel afwisselen, als uit meer serene en uitgesponnen passages. Het contrast tussen deze twee uitersten is een vaak terugkerend thema in mijn werk.
Van huis uit ben ik strijker, en het was voor mij voor het eerst dat ik mij op het gladde ijs van een werk voor uitsluitend blazers begaf. Het werk werd al eens binnen de muren van de repetitieruimte doorgespeeld in een ruwe versie, zodat ik kon experimenteren met mogelijkheden van de niet alledaagse blaasinstrumenten combinatie van hobo d’amore, klarinet, basset hoorn, sopraan saxofoon en fagot. De flexibiliteit van de spelers van Calefax heeft een niet onbelangrijke bijdrage geleverd aan het ontstaansproces van dit werk.
Er zitten natuurlijk de nodige experimentele klankpassages in, maar in zijn algemeenheid is het werk behoorlijk recht toe recht aan, met her en der verwijzingen naar muziek uit de jaren 1920, zoals dat van Webern en de jazzbands. Zoals in veel van mijn werken speelt expressiviteit door middel van het aspect klankkleur ook hier weer een belangrijke rol. Harmonische kleur, van close-harmony en Ligetiaanse beweeglijkheid in de virtuozere gedeelten, tot wijds uitgesponnen klusters in de meer serene passages. Naar het slot toe ontpopt zich een passage die meer georiënteerd is op het melodische aspect, waar extreme registersprongen de expressiviteit tot een maximum intensiveren. Het muzikale karakter hier zou als brug gezien kunnen worden tussen de twee eerder genoemde uitersten.
Schietgebedjes kwam tot stand met financiële steun van het Fonds voor de Scheppende Toonkunst, en is gecomponeerd in opdracht van, en opgedragen aan rietkwintet Calefax. Het werk werd al vaak uitgevoerd, ook door Tokyo Sinfonietta in augustus 2006 in Suntory Hall, in Tokyo, Japan. In september 2007 zal het werk zijn Londense premiere beleven, door Calefax.
Het werk. duurt ongeveer 9 minuten.

Edward Top, Londen 2005