Strijkkwartet
No.1
Dit werk is geïnspireerd op de achtervolgende schoonheid van
panoramas van de zondige mens afgebeeld door de schilder Hiëronymus
Bosch.
In zijn schilderijen van het Laatste Oordeelneemt de
afbeelding van de hemel slechts zon vijf procent van de totale
ruimte van het schilderij in beslag, de rest is voor de hel.
fragment Laatste oordeel- middenpaneel
In deze 95 procent
heeft de kunstenaar de ruimte en kan hij zijn fantasie de vrije
loop laten om de verschrikkingen van de hel te laten zien. De gruwelijke
handelingen van allerlei afschuwelijke creaturen die de verdoemden
martelen worden aan de beschouwer getoond in een ongecensureerde
versie. In zijn schilderij de Hof der Lusten (ca.1500) moet hij
onbewust zo bezeten zijn geweest van de sensuele aantrekkingskracht
van den vleze, dat hij de beelden die aan zijn brein ontsproten
lijkt te omarmen in plaats van te veroordelen. Het interesseert
me hoe over het algemeen de slechtheid van het bestaan, het morbide
en kwaadaardige, meer tot de menselijke verbeelding spreekt dan
het goede.
Dit strijkkwartet is gecomponeerd zonder een van te voren uitgedacht
plan over de structuur, de vorm, de toonhoogten of wat voor parameter
ook. Het is rücksichtslos geschreven in een kwade chromatische
stijl. Met de klank afkomstig van mathematische modellen en systematiek
van het Modernisme tussen de oren, komen de monsters uit het potlood
op de vijf lijnen op papier gekropen. Twee jaar voor de uiteindelijke
voltooiing van het werk resulteerde dit in een twintig minuten durende
compositie zonder kop of staart (zoals sommige monsters van Bosch
geen kop of staart hebben) waarover ik niet tevreden was; het had
geen vorm en dus vond ik het niet geslaagd. Later is het stuk in
korte frases en gestes gehakt die weer opnieuw gestructureerd werden
in de totaalvorm samen met nieuw toegevoegde elementen in dezelfde
stijl. De uiteindelijke versie van het kwartet is opgebouwd uit
meer dan dertig segmenten van verschillende grootten (van drie seconden
tot een halve minuut) en karakteristieken hoewel de meesten over
het algemeen agressief van karakter zijn. De lengte van het stuk
is ca 16 minuten.
Met dit werk werd de
eerste prijs behaald in de '2003
Salvatore Martirano Memorial Composition Award Competition'
van de Universiteit van Illinois in de VS.
Luister
HIER naar de opening van dit werk

|